Mobbing
Prawo pracy / Wrzesień 8, 2015

Mobbing Mobbing zgodnie z przepisami kodeksu pracy oznacza działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników. W ogólności jest to zespół nieetycznych zachowań w stosunku do pracownika przez jedną osobę lub grupę osób, które charakteryzują się terrorem psychicznym np. uniemożliwianie swobodnej wypowiedzi, wyśmiewanie się z wypowiedzi, groźby, nękanie smsami, listami, e – mailami o nieodpowiedniej w stosunku do pracownika treści, unikanie rozmów z pracownikiem, uniemożliwianie kontaktów pracownika ze współpracownikami, szerzenie nieprawdziwych i obraźliwych opinii o pracowniku, plotkowanie, wyśmiewanie wyglądu zewnętrznego czy poglądów pracownika, utrudnianie wykonywania pracy (odbieranie zadań, przydzielanie zadań na prostych ze względu na kompetencje lub przerastających możliwości pracownika), zlecanie prac szkodliwych dla zdrowia. Za mobbing według Międzynarodowej Organizacji Pracy może zostać uznana nieuzasadniona krytyka, straszenie zwolnieniem z pracy czy nawet przeklinanie w stosunku do pracownika. Mobbing musi być działaniem uporczywym i trwałym, czyli zdarzenie jednorazowe nie może się jako mobbing zakwalifikować. W doktrynie prawa pracy podnosi się, że mobbing musi trwać co najmniej pół roku. Uważam jednak, że jest to za długi okres. Każdy człowiek…

Trzecie Polsko-Ukraińskie Dni Prawnicze w Kijowie
Publikacje prawne / Wrzesień 8, 2015

Trzecie Polsko-Ukraińskie Dni Prawnicze w Kijowie Polsko-Ukraiński Dzień Prawniczy odbędzie się już 18 września 2015 roku w Kijowie. To już trzecia edycja tego wydarzenia. Patronat nad nim obejmuje Międzynarodowe Stowarzyszenie Prawników (IBA). Celem tego wydarzenia jest przede wszystkim dyskusja o bieżącej sytuacji na Ukrainie, możliwości współpracy biznesowej i rozwoju wzajemnych inwestycji w obydwu państwach. Wśród organizatorów są kancelarie prawne z Polski: Kubas Kos Gałkowski, SKS Sołtysiński Kawecki & Szlęzak oraz Wardyński i Wspólnicy oraz kancelarie z Ukrainy: Arzinger, Asters, KODARY Partners, PLP Law Group. Patronat nad wydarzeniem obejmuje Ambasada Polska w Kijowie, Ukraińska Izba Adwokatów, Uniwersytet Narodowy Akademia Kijowsko-Mohylańska, Międzynarodowe Stowarzyszenie Prawników (IBA) oraz Uniwersytet Jagielloński w Krakowie oraz Instytut Allerhanda. Autor tekstu: Prawos.pl

Zatajenie bezpłodności jako zawiniona przyczyna rozwodu
Publikacje prawne / Wrzesień 5, 2015

Zatajenie bezpłodności jako zawiniona przyczyna rozwodu W Polsce coraz więcej osób cierpi na bezpłodność. Niemożność posiadania potomstwa może stać się przyczyną rozpadu małżeństwa i w konsekwencji wydania wyroku rozwodowego. Z reguły będzie to jednak powód niezawiniony, uznał tak m.in. Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 10 marca 1951r., sygn. akt C 48/51. Co jednak w przypadku gdy jeden z małżonków wcześniej wiedział, że nie może mieć dzieci i świadomie zataił ten fakt przed drugim? Nie ulega wątpliwości, że osoby wstępujące w związek małżeński powinny być wobec siebie lojalne i szczere. We wskazanej sytuacji zachowanie bezpłodnego małżonka uznać należy za rodzaj podstępu sprowadzającego się do wyłudzenia zgody na zawarcie małżeństwa. Podstęp stanowi wadę oświadczenia woli w rozumieniu kodeksu cywilnego. Jeżeli istotnie zachodzi ścisły związek przyczynowy między rozkładem pożycia a wadą oświadczenia woli, winę za taki stan rzeczy ponosić będzie w tym przypadku nieszczery małżonek. Podczas sprawy rozwodowej należy wówczas wykazać, że do małżeństwa nigdy by nie doszło, gdyby druga strona zdawała sobie sprawę z bezpłodności partnera. Na marginesie wskazać można, że zatajenie bezpłodności zgodnie z kodeksem rodzinnym i opiekuńczym nie może być powodem starania się o unieważnienie małżeństwa. adwokat specjalizujący się w alimentach i podziałach majątku we Wrocławiu – Marta Olejnik-Hejne…

Brak winy za rozkład pożycia mimo zdrady małżeńskiej
Publikacje prawne / Wrzesień 5, 2015

Brak winy za rozkład pożycia mimo zdrady małżeńskiej Zdrada małżeńska a także budowanie związku z innym partnerem jest jedną z najczęstszych przyczyn przypisania danej osobie winy w rozwodzie. W pewnych okolicznościach sąd może jednak orzec zgoła inaczej. Należy zdawać sobie z tego sprawę, tym bardziej, że wyrok w tym zakresie niesie ze sobą doniosłe skutki i wpływa chociażby na możliwość domagania się od byłego już małżonka alimentów. Wszystko sprowadza się do tego, kiedy doszło do trwałego i zupełnego rozkładu pożycia i co tak naprawdę do tego doprowadziło. Sąd przy ustaleniu winy zainteresowany będzie bowiem przede wszystkim tymi dwoma kwestiami. W tym miejscu wyobraźmy sobie przykładowo, że mąż porzucił w 2013 r. rodzinę, wyjechał do innej miejscowości i rozpoczął tam nowe życie. Od tego momentu nie utrzymuje już żadnego kontaktu z małżonką, jej los pozostaje mu całkowicie obojętny. Jeżeli nawet żona po pewnym czasie (np. po roku) zacznie spotykać się z innym mężczyzną, jedynym winnym rozkładowi pożycia pozostanie wyłącznie mąż. W opisanym przypadku tylko jego zachowanie doprowadziło do wygaśnięcia jakiejkolwiek więzi między małżonkami (por. m.in. wyrok SN z 28.09.2000 r., sygn. akt IV CKN 112/00). adwokat od alimentów i rozwodów we Wrocławiu – Marta Olejnik-Hejne Autor tekstu: ROZWÓD Wrocław, Kancelaria Adwokacka…

Kiedy można starać się o obniżenie alimentów?
Publikacje prawne / Wrzesień 3, 2015

Kiedy można starać się o obniżenie alimentów? W niektórych okolicznościach obowiązujące prawo dopuszcza możliwość starania się o obniżenie alimentów. Stanowi o tym art. 138 k.r.o., z którego wynika, że w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Co wobec tego należy rozumieć pod pojęciem „zmiany stosunków”? Otóż, wskazane wyrażenie sprowadza się przede wszystkim do zmniejszenia lub zwiększenia się możliwości finansowych zobowiązanego lub wzrostu lub zmniejszenia się potrzeb uprawnionego, przy czym każdy przypadek należy rozpatrywać indywidualnie. Może to być przykładowo utrata pracy, o ile zobowiązany sam dobrowolnie z niej nie zrezygnował. Nie bez znaczenia pozostanie pozbawienie uprawnień do wykonywania określonego zawodu. Tak samo będzie potraktowane zawarcie kolejnego małżeństwa lub urodzenie się następnego dziecka. Co więcej, w niektórych sytuacjach nawet samo nawiązanie konkubinatu przez rodzica, na którym spoczywa obowiązek alimentacyjny, może stanowić podstawę korzystnego rozstrzygnięcia sądu. Uwaga! Ważne by zmiana stosunków nastąpiła już po wydaniu przez sąd pierwszego wyroku zasądzającego alimenty, inaczej ich obniżenie nie będzie możliwe. Do obniżenia alimentów niezbędne jest wytoczenia powództwa. Jeżeli potrzebujesz pomocy, masz dalsze pytania bądź wątpliwości związane z tym tematem, zapraszam do kontaktu telefonicznego lub odwiedzenia mojej Kancelarii Adwokackiej we Wrocławiu. adwokat od spraw rodzinnych, podziału majątku i alimentów we Wrocławiu…

Podział majątku wspólnego – ustalenie nierównych udziałów
Publikacje prawne / Wrzesień 3, 2015

Podział majątku wspólnego – ustalenie nierównych udziałów Co do zasady małżonkowie posiadają równe udziały w majątku wspólnym. W drodze wyjątku sąd może je jednak ustalić w innym stosunku. W jakich okolicznościach warto się o to starać? Po pierwsze, każdy z małżonków musiałby w różnym stopniu przyczyniać się do powstania majątku wspólnego, przy czym nie chodzi tutaj tylko o aspekt ekonomiczny. W tym przypadku należy bowiem oceniać całokształt starań zarówno męża jak i żony o założoną rodzinę i zaspokajanie jej potrzeb. Tak samo ważne jak wysokość zarobków lub innych dochodów będą więc m.in. nakłady pracy i czasu poczynione na wychowanie wspólnych dzieci i prowadzenie gospodarstwa domowego. Po drugie, ku nierównemu podziałowi muszą istnieć ważne powody. Pojęcie to należy rozumieć przede wszystkim na płaszczyźnie etycznej. W związku z tym, o zaistnieniu ważnych powodów będą z reguły decydować zawinione działania tego z małżonków, który faktycznie zaniedbuje swoje obowiązki względem najbliższych lub przeznacza znaczne sumy pieniędzy na hazard, alkohol bądź inne używki. Poszczególne okoliczności powinno się jednak oceniać dość rygorystycznie. Co istotne, o ważnych powodach nie może być mowy, jeżeli jedna ze stron nie miała możliwości przyczyniać się do powstania majątku wspólnego z przyczyn od siebie niezależnych, np. w wyniku ciężkiej choroby. Starając się…

Jak ogłosić upadłość konsumencką?
Prawo cywilne / Wrzesień 1, 2015

Upadłość konsumencka Upadłość konsumencka to postępowanie sądowe przewidziane dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (konsumentów), które stały się niewypłacalni. Upadłość konsumencka ma z jednej strony na celu oddłużenie niewypłacalnego konsumenta, czyli umorzenie całości lub części długu konsumenta w stosunku do jego wierzycieli, z drugiej zaś odzyskanie należności od niewypłacalnego konsumenta przez jego wierzycieli. Z instytucji upadłości konsumenckiej nie mogą skorzystać konsumenci, którzy umyślnie sami się przyczynili do swojej niewypłacalności oraz którzy nie wykonują nałożonych na nich obowiązków. Aby skorzystać z w/w instytucji należy w złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości do właściwego sądu upadłościowego. Wniosek taki powinien zawierać: 1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz numer PESEL dłużnika, a jeśli dłużnik nie posiada numeru PESEL – dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację; 2) wskazanie miejsc, w których znajduje się majątek dłużnika; 3) wskazanie okoliczności, które uzasadniają wniosek i ich uprawdopodobnienie; 4) aktualny i zupełny wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników; 5) spis wierzycieli z podaniem ich adresów i wysokości wierzytelności każdego z nich oraz terminów zapłaty; 6) spis wierzytelności spornych z zaznaczeniem zakresu w jakim dłużnik kwestionuje istnienie wierzytelności; wskazanie wierzytelności w spisie wierzytelności spornych nie stanowi jej uznania; 7) listę zabezpieczeń ustanowionych na majątku dłużnika wraz z datami ich ustanowienia,…

Prawo karne – Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny
Prawo karne / Maj 14, 2015

Masz problem z prawa karnego? W tym obszarze prawa pomocy udzielą ci Adwokaci i Radcowie Prawni USTAWA z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny CZĘŚĆ OGÓLNA Rozdział I Zasady odpowiedzialności karnej Art. 1. § 1. Odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto popełnia czyn zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia.§ 2. Nie stanowi przestępstwa czyn zabroniony, którego społeczna szkodliwość jest znikoma.§ 3. Nie popełnia przestępstwa sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie można mu przypisać winy w czasie czynu. Art. 2. Odpowiedzialności karnej za przestępstwo skutkowe popełnione przez zaniechanie podlega ten tylko, na kim ciążył prawny, szczególny obowiązek zapobiegnięcia skutkowi. Art. 3. Kary oraz inne środki przewidziane w tym kodeksie stosuje się z uwzględnieniem zasad humanitaryzmu, w szczególności z poszanowaniem godności człowieka. Art. 4. § 1. Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.[§ 2. Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty wyrokiem zagrożony jest karą, której górna granica jest niższa od kary orzeczonej, wymierzoną karę obniża się do górnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego za taki czyn w nowej ustawie.]<§ 2. Jeżeli według nowej ustawy za czyn objęty wyrokiem nie można orzec kary w…

Definicje prawa pocztowego
Publikacje prawne / Luty 18, 2015

Prawo pocztowe uregulowane zostało ustawą z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe oraz należy do gałęzi prawa gospodarczego publicznego i określa zasady wykonywania działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług pocztowych w obrocie krajowym lub zagranicznym. Prawo pocztowe reguluje usługę pocztową, którą stanowi zarobkowa działalność wykonywana w obrocie krajowym lub zagranicznym polegająca na realizowanym łącznie lub rozdzielnie przyjmowaniu, sortowaniu, przemieszczaniu, doręczaniu przesyłek pocztowych oraz druków bezadresowych. Przepisy prawa pocztowego znajdują zastosowanie także do usługi pocztowej polegająca na przesyłaniu przesyłek pocztowych przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, jeżeli na etapie przyjmowania, przemieszczania lub doręczania przekazu informacyjnego przyjmują one fizyczną formę przesyłki listowej. Prowadzenie punktów wymiany umożliwiających przyjmowanie i wymianę korespondencji między podmiotami korzystającymi z obsługi tych punktów oraz realizowanie przekazów pocztowych należy również do zakresu regulowanego prawem pocztowym.   Źródła prawa pocztowego Ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe    Definicje prawa pocztowego adres – oznaczenie miejsca doręczenia przesyłki pocztowej lub kwoty pieniężnej określonej w przekazie pocztowymwskazanego przez nadawcę albo oznaczenie miejsca ich zwrotu do nadawcy; adresat – według prawa pocztowego, podmiot wskazany przez nadawcę jako odbiorca przesyłki pocztowej lub kwoty pieniężnej określonej w przekaziepocztowym; agent pocztowy – przedsiębiorcę pośredniczącego na rzecz operatora pocztowego w zawieraniu z nadawcami umówo świadczenie…

Czym jest prawo karne?
Prawo karne / Luty 18, 2015

Prawo karne dzielimy ze względu na treść regulacji na trzy kategorie; prawo karne materialne, prawo karne procesowe i prawo karne wykonawcze.  Prawo karne materialne  to najbardziej obszerna gałąź prawa, która określa kategorie przestępstw oraz wiążące się z nimi sankcje karne. Prawo karne materialne uregulowane zostało w kodeksie karnym i określa zasady odpowiedzialności karnej i sposób wymierzania sankcji karnych przez organy. Wyróżniamy tez prawo karne materialne szczególne, które obejmuje normy wyodrębnione ze względu na szczególne właściwości sprawcy czynu zabronionego lub specyficzną problematykę jak np. prawo karne skarbowe lub prawo karne wojskowe. Poniżej znajdują się definicje prawa karnego. Prawo karne procesowe  wynika z przepisów kodeksu postępowania karnego i reguluje stosowanie norm prawa karnego materialnego. W prawie karnym procesowym uregulowane zostały procedury postępowania przed organami powołanymi do ścigania i wymierzania odpowiedzialności karnej sprawcom przestępstw oraz obowiązki jakie mają uczestnicy postępowania karnego. Ten działa prawa karnego reguluje także organizację organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych. Nadrzędnym celem stosowania norm prawa karnego procesowego jest zrealizowanie w konkretnym przypadku norm prawa karnego zakazujących określonego zachowania. Trzecim działam prawa karnego jest prawo karne wykonawcze, które reguluje problematykę wykonywania prawomocnie orzeczonych kar i innych sankcji karnych wobec sprawców przestępstw.   Źródła prawa karnego Kodeks karny Kodeks…